" W najnowszej książce Ligocka pisze o dojrzałej miłości. Ona dała sobie zgodę, by mimo upływu lat kochać, czekać czuć gorycz rozczarowania. I choć książka nie jest do końca autobiograficzna, to sam fakt, że mówi otwarcie jest dla wielu szokujący . wszak matka, kobieta dojrzała, ma przecież już tylko dawać, a nie brać od życia pełnymi garściami. To ważne, by powiedzieć o tym otwarcie, nie skrywać pragnień. Wierzy głęboko w miłość, w uczucie i tej swojej wiary nie będzie chować przed światem nawet wtedy , gdy świat uznanej ze tak byłoby przyzwoiciej."
Anna Grużewska PANI

"Tylko ja sama" to wzruszająca historia dojrzałej kobiety zmagającej się z miłością , upiorami przeszłości i niesprawiedliwymi oskarżeniami rzucającymi cień na jej życie. Ale Ligocka potrafi nie tylko konstruować ciekawie fabuły, potrafi też świetnie pisać".
Marta Sawicka WPROST

"Roma Ligocka nie uznaje w sztuce rzeczy błahych. Jeżeli siada do pisanie, to ma to czemuś służyć , Prawdzie, pięknu, dobru. To wielkie słowa ale ona wie ze tylko wtedy powstaną rzeczy naprawdę ważne. Ona nie pisze dla zabawy . W swoim pisarstwie jest przejmująco szczera, wynika to jednak z pokory, jaka ma przed tym co odda czytelnikowi."
Anna Grużewska PANI

Kobieta w podróży

"Nie piszę literatury, pisze dla ludzi. Młodych ludzi nie interesuje tylko świadectwo historii , oni chcą wiedzieć jak się żyje-Roma Ligocka (.) To opowieść , w której współistnieją zdarzenia zabawne i tragiczne, przewijają się rozmaite miejsca. Autorka wspomina w książce czasy kiedy nie miała grosza przy duszy, ale jadła obiad z księżna Monako.
Gazeta Wyborcza Poznań

"Wysmakowane miniaturki - opowieści układają się w historie burzliwych losów polskiej artystki żydowskiego pochodzenia."
Świat kobiety

"Nigdy nie poddaję się rezygnacji. Napędza mnie chęć poznania , ciekawość życia. Jest ono bowiem czymś niepowtarzalnym(.)Nie dręczą mnie wyrzuty sumienia, że przeżyłam, czuję natomiast wyraźnie, iż jestem zobowiązana uczynić coś z tym faktem"-Roma Ligocka

"W Uśmiechu róży [Roma Ligocka] (.) oświetla zakamarki swego dzieciństwa i swej młodości, wydobywając na jaw rzeczy dziwne, wesołe i smutne."

"W niezwykle poetycki sposób {Autorka Łączy ze sobą kolejne epizody, tworząc wielką powieść życia"
Passauer Neue Presse

"Roma Ligocka opowiada o momentach szczęścia, cierpienia, i nadziei -czasem z nutą melancholii, innym razem ze szczyptą zagadkowego humoru, zawsze jednak z wielką mocą wyrazu."
Passauer Neue Presse

"Uśmiech, róża, drobny, codzienny gest-dla obcego przybysza mogą one znaczyć więcej niż cały świat. Podobnie jak ignorancja czy despotyzm, które sprawić mogą iż przybysz poczuje się osaczony, prześladowany. Roma Ligocka opowiada w swej książce o doświadczeniu obcości. O byciu obcą w Niemczech, o poczuciu obcości w jej rodzinnym Krakowie, o oddaleniu od ludzi i braku więzi z żydowską religią, której tak naprawdę nigdy nie praktykowała."
Die Abendzeitung

"Życie i śmierć , radość i żałoba, zadumanie i beztroska tak blisko tu ze sobą sąsiadują, iż mamy poczucie, że zaproszeni zostaliśmy do życia. Życia o którego piękno Roma Ligocka musiała odważnie walczyć."
Stuttgartem Zeitung